Archive for the ‘მუსიკა’ Category
Marshall MG30DFX
როგორც ირაკლი ჩხეიძე (“შუა ქალაქში”) ამბობს ხოლმე:
“დღეს დიდი დღეა მეგობრებო, დიიიდიიი”
მოკლედ,ახლა რაშია საქმე. როგორც იცით ამასწინათ ვიყიდე SX-ის ელექტრო გიტარა… ნუ კაია როგორ ინსტრუმენტი, მარა რაღაც აკლდა… და ეს რაღაც იყო ეფექტები. (ელექტრო გიტარისთვის ეს დიდი “რაღაც” არის).
რა არ ვცადე, რა პროგრამა აღარ გადმოვწერე/ჩავწერე კომპში, მარა… ნეა… არაფერმა მომცა საჭირო ზვუკი… არადა დისტორშენის ან ოვერდრაივის გარეშე, ელექტრო გიტარა თითქმის არაფერია 
მარუსას ბლოგს ვინც გადახედა გუშინ, ეცოდინება, რომ ამანათი ჩამოვიდა საბერძნეთიდან, სადაც მისი ვარდისფერი ფოტო აპარატი იდო. მაგრამ მარუსას არ დაუწერია, რომ აპარატის გარდა იქ იყო ფულიც (ბევრი ფული), რომელიც დედაჩემმა გამომიგზავნა კომბის საყიდლად (მაგარია დედაჩემი :love:) 
ქალაქი…
ქალაქში ყველას ერთი სახე აქვს
შეკრული შუბლი, დახშული ბაგე
უაზრო მზერა, შენი არ მჯერა
ზიზღის ისრები მოვიმარაგე.
სიმყრალე ქუჩის, ქალის თითები
გახსნას ლამობენ შარვლის ღილების
და ამ თითებზე დაღვრილი სპერმა
არშემდგარი ბრბო შენი შვილების.
ის ოცდაათი ბინძური ვერცხლი
ისევ ჩხრიალებს ტყავის ქისაში
და საუკუნის კითხვად კვლავ რჩება:
“ვისია ვისაში?!”
აქ ტყუილისთვის ჯილდოს მოგცემენ
სიმართლის ცოდნა არავის უნდა
სიტყვა “სიყვარული” ენიდან ამოიღეს,
სიტყვა “მეგობრობა” უკვე გადახუნდა.
გაყიდე ლექსებით სავსე ფურცლები
მიზანი ერთია – ავივსოთ მუცლები.
ნაგვით მოფენილ ქუჩებში
მივიკლვევთ გზას და მივდივართ,
ჩვენ ყველა ფეხებზე გვკიდია,
ჩვენ ყველას ფეხებზე ვკიდივართ.
PS. აგი სიმღერაა და არა ლექსი..
Tags: ბნელა, ნაგავი, ს(ასო)გადოება, ქალაქი
გიტარა! ელექტრო! ბლუზი!
მოკლედ გიტარის სწავლა რომ დავიწყე მე-6 კლასში (გძეტა ეგრე რა), მქონდა ერთი საწყალი ბიძაჩემის ნახმარი ლენინგრადის გიტრარა
დიდი ხანი ვაწვალებდი მაგ ანტიკვარულ საბჭოთა ნაწარმს, სანამ ერთხელაც დედაჩემმა ახალი გიტარისთვის ფული არ მომცა. მეც მაშინვე გავექანე და მუსიკის სახლში, რომელიც მაშინ კეკელიძეზე გახსნილი ახალი ხილი იყო, ჩემი ნახევრადაკუსტიკური მირაჟი შევიძინე
და აი, 3-4 წლის მერე, ნანატრი ელექტრო გიტარაც ვიყიდე ო იეა…
შავი ფერის SX გიბსონის სტილი… მომწონს… ხელში ავიღე თუ არა, მივხვდი რომ ბლუზის დასაკრავად იყო შექმნილი, ხოდა სანამ ვიყდიდი გიტარას, მანამდე ბლუზის ლიკებს ჩავუჯექი რაღაც ჩამითრია…
“blues is nothing else, than good man feeling bad” – ეს არის ფრაზა ჩემი უსაყვარლესი კინოდან (crossroads)
მაგრამ, მე რანცხა არ მგონია მასე, როცა კარგ ხასიათზე ვარ ბლუზის დაკვრა მაშინ მინდება… ხოდა ეს ბოლო ერთი კვირაა, slow და shuffle blues-ებს ვამუღამებ
მაგარი არი, მაგარი
წავეი ახლა ცოტა კიდე წავიმეცადინო და მერე ჩემი სამსახურის საიტს მივხედო, თჴე ორშაბათს იხსნება და ოოო…
