გიტარა! ელექტრო! ბლუზი!

მოკლედ გიტარის სწავლა რომ დავიწყე მე-6 კლასში (გძეტა ეგრე რა), მქონდა ერთი საწყალი ბიძაჩემის ნახმარი ლენინგრადის გიტრარა

დიდი ხანი ვაწვალებდი მაგ ანტიკვარულ საბჭოთა ნაწარმს, სანამ ერთხელაც დედაჩემმა ახალი გიტარისთვის ფული არ მომცა. მეც მაშინვე გავექანე და მუსიკის სახლში, რომელიც მაშინ კეკელიძეზე გახსნილი ახალი ხილი იყო, ჩემი ნახევრადაკუსტიკური მირაჟი შევიძინე

და აი, 3-4 წლის მერე, ნანატრი ელექტრო გიტარაც ვიყიდე ო იეა…

შავი ფერის SX გიბსონის სტილი… მომწონს… ხელში ავიღე თუ არა, მივხვდი რომ ბლუზის დასაკრავად იყო შექმნილი, ხოდა სანამ ვიყდიდი გიტარას, მანამდე ბლუზის ლიკებს ჩავუჯექი რაღაც ჩამითრია…

“blues is nothing else, than good man feeling bad”  – ეს არის ფრაზა ჩემი უსაყვარლესი კინოდან (crossroads)

მაგრამ, მე რანცხა არ მგონია მასე, როცა კარგ ხასიათზე ვარ ბლუზის დაკვრა მაშინ მინდება… ხოდა ეს ბოლო ერთი კვირაა, slow და shuffle blues-ებს ვამუღამებ

მაგარი არი, მაგარი

წავეი ახლა ცოტა კიდე წავიმეცადინო და მერე ჩემი სამსახურის საიტს მივხედო, თჴე ორშაბათს იხსნება და ოოო…